വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ പ്രമുഖ മലയാളി ദേശീയ കുടക്കീഴിലുള്ള സംഘടനകളുടെ ദേശീയ കൺവെൻഷനുകളുടെ കാലമാണിത്. എല്ലാ വർഷത്തെയും പോലെ ഇത്തവണയും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണങ്ങൾ സജീവമാണ്. സ്ഥാനാർഥികളും അവരുടെ അനുയായികളും വിജയത്തിനായി ശക്തമായ പ്രചാരണം നടത്തുകയാണ്.
“ആരാണ് വിജയിക്കുക?” എന്നതാണ് അംഗങ്ങൾക്കിടയിലും പ്രവർത്തകർക്കിടയിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയം. എന്നാൽ അതിലും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം “വിജയിക്കുന്നതിന്റെ പ്രസക്തി എന്താണ്?” എന്നതാണ്.
ഒരു ദേശീയ കുടക്കീഴിലുള്ള സംഘടനയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, വ്യക്തിപരവും തൊഴിൽപരവുമായ മികവ്, നേതൃത്വപാടവം, സത്യസന്ധത, സമൂഹത്തോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത, മലയാളി സമൂഹത്തിനും പൊതുസമൂഹത്തിനും നൽകിയിട്ടുള്ള സംഭാവനകൾ എന്നിവയാണ് അംഗങ്ങൾ വിലയിരുത്തേണ്ടത്.
സ്വകാര്യ സമ്പത്ത്, സാമൂഹിക സ്വാധീനം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രാദേശിക സംഘടനകളിലെ സ്ഥാനമാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ചില സ്ഥാനാർഥികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നതെന്ന അഭിപ്രായം സ്വതന്ത്രമായി ചിന്തിക്കുന്ന പല അംഗങ്ങളും പങ്കുവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അത്തരം ഘടകങ്ങൾ ഒരാളുടെ വ്യക്തിപരമായ നേട്ടങ്ങളായിരിക്കാം. എന്നാൽ ഒരു ദേശീയ സംഘടനയുടെ നേതൃത്വം നിർണയിക്കുന്ന മാനദണ്ഡങ്ങളാകാൻ അവ പാടില്ല.
നേതൃത്വം ഒരു ബഹുമതിപ്പട്ടമല്ല; അത് വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ആ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ കഴിവും അനുഭവസമ്പത്തും ദീർഘവീക്ഷണവും സേവനമനോഭാവവും തെളിയിച്ചവരെയാണ് അംഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, ചിലർ സംഘടനയിൽ ഒരു പ്രമുഖ സ്ഥാനം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം കൊണ്ടുമാത്രമാണ് മത്സരരംഗത്തിറങ്ങുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു പദവി നേടുക എന്നതല്ല യഥാർത്ഥ നേതൃത്വത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. സമൂഹത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം സമയവും അറിവും പരിശ്രമവും നിസ്വാർത്ഥമായി സമർപ്പിക്കാനുള്ള മനസ്സാണ് ഒരു യഥാർത്ഥ നേതാവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ യോഗ്യത.
ഒരു സംഘടനയുടെ ഭാവിയും വിശ്വാസ്യതയും അതിന്റെ നേതൃത്വത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ വ്യക്തിപരമായ ബന്ധങ്ങളോ സ്വാധീനമോ സമ്പത്തോ അല്ല, മറിച്ച് കഴിവും സ്വഭാവമഹിമയും തെളിയിക്കപ്പെട്ട സേവനപാരമ്പര്യവും ആയിരിക്കണം അംഗങ്ങളുടെ വോട്ടിനെ നയിക്കേണ്ടത്.
സിബി ഡേവിഡ് ,ന്യൂ യോർക്ക്
