ഇന്ത്യയിലെ ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസി മേഖലയ്ക്ക് ഒരു സുപ്രധാന മുന്നേറ്റമായി, മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസിയെ ഇന്ത്യൻ നിയമപ്രകാരം ഒരു "സ്വത്ത്" ആയി അംഗീകരിച്ചു. അതേസമയം 2024-ൽ സൈബർ ആക്രമണത്തെത്തുടർന്ന് വാസിർഎക്‌സ് എക്‌സ്‌ചേഞ്ചിലെ ഹോൾഡിംഗുകൾ മരവിപ്പിച്ച ഒരു ക്രിപ്‌റ്റോ നിക്ഷേപകൻ സമർപ്പിച്ച ഹർജി തള്ളി.

ഋതികുമാരി vs. ലാബ്‌സ് കേസിൽ മദ്രാസ് ഹൈക്കോടതി അടുത്തിടെ പുറപ്പെടുവിച്ച വിധി ഒരു നിർണായക ജുഡീഷ്യൽ ഇടപെടലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസികളുടെ സ്വഭാവത്തെയും ഇന്ത്യൻ നിക്ഷേപകരുടെ അവകാശങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു സുപ്രധാന പ്രഖ്യാപനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. നിയമനിർമ്മാണ നടപടികൾ പ്രത്യേകിച്ച് ഇല്ലാതായ ഒരു മേഖലയിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചർച്ചകളെ ഇത് സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഒരു നിക്ഷേപകന് ഇടക്കാല ആശ്വാസം നൽകുക എന്നതാണ് ഈ തീരുമാനം പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യമിടുന്നു. എങ്കിലും സർക്കാർ നികുതി ചുമത്തുന്നതും,  എന്നാൽ ഔപചാരികമായി നിയന്ത്രിക്കാത്ത ഒരു വിപണിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഇന്ത്യൻ വെർച്വൽ ഡിജിറ്റൽ അസറ്റ് (VDA) ഉപയോക്താക്കളിലേക്ക് അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വ്യാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ അടിയന്തര പരിധിക്കപ്പുറം, ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിനുള്ളിൽ അവകാശങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഭരണഘടനാ പരിശോധന എന്ന നിലയിൽ ജുഡീഷ്യറിയുടെ പങ്കിനെ ഈ വിധി ഉദാഹരണമാക്കുന്നു. തുടർച്ചയായ നിയമനിർമ്മാണപ്രക്രിയകൾ   ഭരണഘടനാ സന്തുലിതാവസ്ഥ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാൻ കോടതികളെ നിർബന്ധിതരാക്കിയ ഒരു സാഹചര്യത്തെ ഇത് ഉദാഹരിക്കുന്നു.

'ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസി നിരോധിക്കലും ഔദ്യോഗിക ഡിജിറ്റൽ കറൻസി നിയന്ത്രണ ബില്ലും, 2019', 'ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസി ഔദ്യോഗിക ഡിജിറ്റൽ കറൻസി നിയന്ത്രണ ബിൽ, 2021' എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള നിർദ്ദിഷ്ട നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾ കരട് ഘട്ടത്തിനപ്പുറം മുന്നോട്ട് പോയിട്ടില്ല. നേരെമറിച്ച്, എല്ലാ വ്യാപാരങ്ങളിലും നേട്ടങ്ങൾക്ക് 30% നികുതിയും ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് 1% നികുതിയും ചുമത്തിക്കൊണ്ട് സർക്കാർ കർശനമായ ഒരു നികുതി വ്യവസ്ഥ നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ക്രിപ്റ്റോമേഖലയിൽ  ഗണ്യമായ നികുതി ഭാരം വഹിക്കുന്ന ഒരു വിരോധാഭാസ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അതേസമയം ഔപചാരിക നിയമപരമായ പരിരക്ഷകളൊന്നുമില്ല. അത്തരം നിയമനിർമ്മാണ നിഷ്‌ക്രിയത്വം ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ഇന്ത്യൻ ഉപയോക്താക്കളെ വഞ്ചന, സൈബർ ആക്രമണങ്ങൾ, അന്താരാഷ്ട്ര എക്‌സ്‌ചേഞ്ചുകളുടെ പാപ്പരത്ത എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അപകടസാധ്യതകൾക്ക് വിധേയമാക്കുന്നു.

ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസി കൃത്യമായി എന്താണ്? ഇന്റർനെറ്റ് ആൻഡ് മൊബൈൽ അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ v. റിസർവ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന കേസിൽ സുപ്രീം കോടതിയുടെ നിരീക്ഷണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ആധുനിക ഡിജിറ്റൽ പ്രതിഭാസത്തെ നിർവചിക്കുന്നതിലെ വെല്ലുവിളി വ്യക്തമാക്കുന്നതിന് ഹൈക്കോടതി "നേതി, നേതി" ("ഇതല്ല, അതല്ല") എന്ന വേദ ആശയത്തെ പരാമർശിച്ചു. "കറൻസി" എന്ന പദം തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് കോടതി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, കാരണം അതിന്റെ മൂല്യനിർണ്ണയം എന്നത്,   സന്നദ്ധരായ വാങ്ങുന്നവരും വിൽക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള സമവായത്തിലൂടെയാണ് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. അതുപോലെ, അതിനെ ഒരു ഡിജിറ്റൽ "ആസ്തി" ആയി തരംതിരിക്കുന്നത് ഇപ്പോഴും സങ്കീർണ്ണമായി തുടരുന്നു. ഹൈക്കോടതിയുടെ വിധി ക്രിപ്‌റ്റോയെ കറൻസിയല്ല, സ്വത്തായി ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വേർതിരിച്ചു, അതുവഴി ലോകമെമ്പാടുമുള്ള റെഗുലേറ്റർമാരും കോടതികളും നേരിടുന്ന വ്യാഖ്യാനപരമായ ഒരു പ്രതിസന്ധി പരിഹരിച്ചിരിക്കുന്നു.

വിധിയുടെ പ്രധാന നിഗമനങ്ങളിൽ, 
ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസിയെ "പ്രോപ്പർട്ടി" ആയി അംഗീകരിക്കൽ എന്ന സുപ്രധാന നേട്ടം കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നു: ഇടക്കാല ആശ്വാസം നൽകുന്നതിനായി കോടതി, ഉപയോക്താവിന്റെ ഹോൾഡിംഗുകളെ ഒരു "ആസ്തി" ആയി തരംതിരിച്ചു. യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, സിംഗപ്പൂർ, ന്യൂസിലൻഡ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ കോടതികൾ സ്വീകരിച്ച കാഴ്ചപ്പാടുകളുമായി ഈ സമീപനം യോജിക്കുന്നു, അവ ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസികളെ ഉടമസ്ഥതയ്ക്കും വിശ്വാസത്തിനും പ്രാപ്തിയുള്ള ഒരു അദൃശ്യ സ്വത്തായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പരിഹാരങ്ങൾക്കായി ഒരു നിയമപരമായ ചട്ടക്കൂട് സ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള നിർണായക പ്രാരംഭ ഘട്ടമാണ് ഈ ജുഡീഷ്യൽ അംഗീകാരം. കൂടാതെ, ഇന്ത്യൻ നിയമപ്രകാരം, അവയെ VDA ആയി കണക്കാക്കുന്നുവെന്നും ചട്ടങ്ങൾ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നതും, അംഗീകരിക്കുന്നതുമായ ഊഹക്കച്ചവട ഇടപാടുകളായി കണക്കാക്കുന്നില്ലെന്നും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കോടതി ക്രിപ്‌റ്റോകറൻസികളുടെ നിയമസാധുതയെ അംഗീകരിച്ചു.

ഇന്ത്യയിൽ ക്രിപ്റ്റോ മേഖലയിൽ പുതിയ കുതിപ്പുകൾ ഈ വിധിയോടെ ആഗതമാകുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

ഡോ. മാത്യു ജോയിസ്, ലാസ്‌ വേഗാസ്