"നിങ്ങൾ ഉണർന്നിരിക്കുകയാണോ ഉറങ്ങുകയാണോ എന്നതല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങൾ ഓൺലൈനിലാണോ ഓഫ്‌ലൈനിലാണോ എന്നതിലാണ് ഇപ്പോൾ പ്രധാനം" എന്ന് സിലിക്കൺ വാലിയിൽ പ്രധാനമന്ത്രി മോദി ഒരിക്കൽ തമാശയായി പറഞ്ഞിരുന്നു, ഇന്ത്യൻ മനസ്സുകൾ ആഗോള സാമൂഹിക ഇടപെടലിനെ എങ്ങനെ പുനർനിർവചിച്ചുവെന്ന് ഇത് എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.

പ്രധാന ആഗോള സാങ്കേതിക കമ്പനികളിലെ ഭൂരിഭാഗം ഓഹരികളും അമേരിക്കക്കാരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്, ആ കമ്പനികൾ അമേരിക്കൻ വംശജരല്ലാത്ത എക്സിക്യൂട്ടീവുകൾ നയിക്കുന്നുവെന്നതാണ് വാസ്തവം.

 ആഗോള മുതലാളിത്തത്തിന്റെ പണവും വിപണികളും നിയമപരമായ കെട്ടുപാടുകളും  യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ മിക്ക പ്രധാന ആഗോള സാങ്കേതിക കമ്പനികളിലെയും ഭൂരിഭാഗം ഓഹരികളും അമേരിക്കക്കാരുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ് , ദേശീയത, കഴിവ് അല്ലെങ്കിൽ ധാർമ്മിക മേധാവിത്വം കൊണ്ടല്ല.

ഉടമസ്ഥാവകാശം  മൂലധനത്തെ പിന്തുടരുന്നു, കഴിവിനെയല്ല. ഭൂമിയിലെ നിക്ഷേപ മൂലധനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴമേറിയ ശേഖരം യുഎസ് പെൻഷൻ ഫണ്ടുകൾ, ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനികൾ, മ്യൂച്വൽ ഫണ്ടുകൾ, ഇടിഎഫുകൾ, യൂണിവേഴ്സിറ്റി എൻഡോവ്മെന്റുകൾ, പഴയ വിരമിക്കൽ അക്കൗണ്ടുകൾ എന്നിവയിലാണ്. ഒരു ടെക് കമ്പനി വേഗത്തിൽ സ്കെയിൽ ചെയ്യാനോ, പൊതുജനങ്ങളിലേക്ക് പോകാനോ, ആഗോളതലത്തിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനോ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അത് അനിവാര്യമായും യുഎസ് മൂലധന വിപണികളെ ടാപ്പ് ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ, ഉടമസ്ഥാവകാശം അമേരിക്കയെ സ്വതവേ വലിയ നിക്ഷേപകനാക്കുന്നു.

വാൾ സ്ട്രീറ്റ് ആണ് ഗുരുത്വാകർഷണം. 

NASDAQ അല്ലെങ്കിൽ NYSE-യിൽ ലിസ്റ്റുചെയ്യുന്നത് ലിക്വിഡിറ്റി, അനലിസ്റ്റ് കവറേജ്, സൂചിക ഉൾപ്പെടുത്തൽ, വിലകുറഞ്ഞ മൂലധനം എന്നിവയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ആപ്പിൾ, മൈക്രോസോഫ്റ്റ്, ആൽഫബെറ്റ്, ആമസോൺ, മെറ്റാ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ തുടങ്ങിയ കമ്പനികൾ നേതൃത്വം ആഗോളമായിരിക്കുമ്പോൾ പോലും ഘടനാപരമായി അമേരിക്കൻ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതാണ്. സ്റ്റോക്ക് എക്സ്ചേഞ്ച് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് സ്വാഭാവികമായി നിക്ഷേപങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു.

 സിഇഒമാർ ഉടമകളല്ല, വാടകയ്ക്ക് എടുത്ത തലച്ചോറുകളാണ്. 

ഒരു സിഇഒ - ഇന്ത്യക്കാരനോ ചൈനക്കാരനോ യൂറോപ്യൻ ആണെങ്കിലും, പരമാധികാരിയല്ല, സ്റ്റോക്ക് ഓപ്ഷനുകളുള്ള ഒരു ജീവനക്കാരനാണ്. ഓഹരി ഉടമകളുടെ വോട്ട്, ബോർഡുകൾ മൂലധനത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു, മൂലധനം കാവൽക്കാരെ സജ്ജമാക്കുന്നു. നേതൃത്വ വൈവിധ്യം വേദിയിൽ മികച്ചതായി കാണപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ ഷെയർഹോൾഡർ രജിസ്റ്ററുകളിലും പ്രോക്സി വോട്ടുകളിലും പ്രവർത്തനങ്ങൾ  നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു.

 യുഎസ് നിയമവ്യവസ്ഥ മറ്റെവിടെയേക്കാളും മികച്ച രീതിയിൽ ഉടമകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. 

സ്വത്തവകാശം, കരാർ നിർവ്വഹണം, പ്രവചനാതീതമായ കോടതികൾ, പാപ്പരത്ത നിയമങ്ങൾ എന്നിവ വലിയ നിക്ഷേപകരെ ദീർഘകാലത്തേക്ക് ട്രില്യൺ കണക്കിന് ഡോളർ ചെലവഴിക്കാൻ സുഖകരമാക്കുന്നതോടൊപ്പം കാലവിളംബമില്ലാതെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിച്ചു മുന്നേറുന്നു. ആ സ്ഥിരത വിദേശ കമ്പനികളെ ആകർഷിക്കുന്നു, അത് പിന്നീട് ഉടമസ്ഥാവകാശ വിഹിതം അമേരിക്കൻ നിക്ഷേപകർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നു.

ലോകം നവീകരണം വാടകയ്‌ക്കെടുക്കുന്നു; 

അമേരിക്ക പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ സ്വന്തമാക്കിയപ്പോൾ, മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ എഞ്ചിനീയർമാരെയും കോഡർമാരെയും സിഇഒമാരെയും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. യുഎസ് സാമ്പത്തിക അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ഗ്രഹതലത്തിൽ റിസ്ക് മൂലധനവും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. കഴിവ് ഓടിക്കാനുള്ള എഞ്ചിൻ നിർമ്മിക്കുന്നു, എങ്കിൽ അമേരിക്കൻ  മൂലധനം ഫാക്ടറിയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.

അതിനാൽ ആഴത്തിലുള്ള സത്യം ഇതാണ്: ആഗോള സാങ്കേതിക നേതൃത്വം ബഹുസാംസ്കാരികമാണ്, എന്നാൽ സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ സാമ്പത്തിക പരമാധികാരം ഇപ്പോഴും അമേരിക്കൻ ബാലൻസ് ഷീറ്റുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. ഇത് ഒരു ഗൂഢാലോചനയല്ല. അത് ജഡത്വവും, പ്രോത്സാഹനങ്ങളും, പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് നിർമ്മിച്ച ഒരു സംവിധാനവുമാണ്, അത് നിരന്തരം സങ്കീർണ്ണമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

കോർപറേറ്റ് തലത്തിൽ മുകളിൽ വൈവിധ്യം, കാപ് ടേബിളിൽ ആഭ്യന്തര നിയന്ത്രണം. അതാണ് പ്രവർത്തന മാതൃക - മറ്റൊരു രാജ്യം കൂടുതൽ ആഴമേറിയതും സ്വതന്ത്രവും കൂടുതൽ വിശ്വസനീയവുമായ മൂലധന വിപണികൾ നിർമ്മിക്കുവാൻ പ്രാപ്തരാകുന്നതുവരെ, അത് മാറില്ല.

ഇന്ത്യക്കാരന് നൽകാൻ പക്ഷേ ബുദ്ധി നിറഞ്ഞ തലച്ചോറുകൾ നിരവധി. സുന്ദർ പിച്ചൈ (ആൽഫബെറ്റ്/ഗൂഗിൾ), സത്യ നാദെല്ല (മൈക്രോസോഫ്റ്റ്), ശന്തനു നാരായൺ (അഡോബ്), നീൽ മോഹൻ (യൂട്യൂബ്). തുടങ്ങിയ ടോപ്പ് റാങ്കുകൾ ഉള്ള നേതാക്കളാണ് അമേരിക്കൻ വൻ കോർപ്പറേറ്റുകളുടെ ബുദ്ധികേന്ദ്രങ്ങൾ. ഇവരോടൊപ്പം  സാങ്കേതികവിദ്യയിലും കോർപ്പറേറ്റ് മേഖലകളിലും ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നത്, അരവിന്ദ് കൃഷ്ണ (ഐബിഎം), രേവതി അദ്വൈതി (ഫ്ലെക്സ്) തുടങ്ങിയ നിരവധി ഇൻഡ്യാക്കാർ  പ്രധാന എക്സിക്യൂട്ടീവ് സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിക്കുന്നുവെന്നത് നമുക്ക് അഭിമാനമാണല്ലോ!