കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളായ പേരുമാറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തമായി, സ്വന്തം ഭാഷാപരവും സാംസ്കാരികവുമായ സ്വത്വം ഔദ്യോഗികമായി പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ചരിത്രപരമായ ഒരു സുപ്രധാന നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിലാണ് കേരള സംസ്ഥാനം ഇന്ന് എത്തിനിൽക്കുന്നത്. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഈ പച്ചപ്പുനിറഞ്ഞ ഭൂപ്രദേശത്തെ ‘കേരള’ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഔദ്യോഗിക ആംഗ്ലിക്കൽ ശൈലിയിൽ നിന്ന് മാറ്റി, മലയാളികളുടെ മാതൃഭാഷയിലെ തനത് നാമമായ ‘കേരളം’ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യാനുള്ള തയാറെടുപ്പുകൾ പൂർത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞു. 2026 ഓഗസ്റ്റ് 10-ന് കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര മന്ത്രി അമിത് ഷാ ലോക്‌സഭയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ‘കേരള ബിൽ, 2026’ ഇതിലേക്കുള്ള നിർണ്ണായകമായ ഒരു നിയമനിർമ്മാണ ചുവടുവെപ്പാണ്. നേരത്തെ, 2024 ജൂൺ 24-ന് കേരള നിയമസഭ ഏകകണ്ഠമായി പാസാക്കി കേന്ദ്ര സർക്കാരിലേക്ക് അയച്ച പ്രമേയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ നടപടി ഉണ്ടാകുന്നത്. ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 3 നൽകുന്ന പ്രത്യേക അധികാരം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പേര് ഭേദഗതി ചെയ്യാൻ പാർലമെന്റിന് സാധിക്കുന്നത്. 1956 നവംബർ 1-ന് ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ സംസ്ഥാനങ്ങൾ രൂപീകൃതമായപ്പോൾ മുതൽ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ‘ഐക്യകേരളം’ എന്ന ആശയത്തിന് ഭരണഘടനാപരമായ പൂർണ്ണത നൽകുകയാണ് ഈ മാറ്റത്തിലൂടെ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് തദ്ദേശീയമായ പല പേരുകളും ഉച്ചാരണ സൗകര്യത്തിനായി ആംഗ്ലിക്കൽ ശൈലിയിലേക്ക് മാറ്റിമറിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ‘കേരളം’ എന്ന പദത്തിലെ ‘ം’ എന്ന അനുസ്വാരം ഒഴിവാക്കി ‘കേരള’ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ഇന്ത്യയിലുടനീളം തദ്ദേശീയ സ്വത്വത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ബോംബെ ‘മുംബൈ’ ആയും, മദ്രാസ് ‘ചെന്നൈ’ ആയും, കൽക്കത്ത ‘കൊൽക്കത്ത’ ആയും, ഒറീസ ‘ഒഡീഷ’ ആയും മാറിയപ്പോൾ, കേരളവും തങ്ങളുടെ തനത് നാമം തിരിച്ചെടുക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ശക്തമാക്കി. ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരകാലത്ത് മലയാളം സംസാരിക്കുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ ഉയർന്നുവന്ന പ്രധാന മുദ്രാവാക്യം തന്നെ ‘ഐക്യകേരളം’ എന്നതായിരുന്നു. ഭരണഘടനയുടെ ഒന്നാം ഷെഡ്യൂളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള പേര് തനത് രീതിയിൽ തിരുത്തുന്നതോടെ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി പ്രദേശവാസികൾ ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന മാതൃഭാഷാ സംസ്‌കാരം ഔദ്യോഗിക രേഖകളിലും നിയമപുസ്തകങ്ങളിലും പ്രകാശിക്കും.

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ നിർണ്ണായകമായ ആർട്ടിക്കിൾ 3 അനുസരിച്ചാണ് ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അതിരുകളോ പേരുകളോ മാറ്റാൻ പാർലമെന്റിന് അധികാരം ലഭിക്കുന്നത്. ഈ പ്രക്രിയ കേവലമൊരു പ്രമേയത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് വ്യക്തമായ ഭരണഘടനാ നടപടിക്രമങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടതുണ്ട്. ഒന്നാമതായി, വിഷയം ബന്ധപ്പെട്ട സംസ്ഥാന നിയമസഭ പാസാക്കി കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അയക്കണം. തുടർന്ന്, രാഷ്ട്രപതിയുടെ പ്രത്യേക റഫറൻസിന് ശേഷം പാർലമെന്റിന്റെ ഇരുസഭകളിലും പ്രസ്തുത ബിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സഭയിൽ കേവല ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ ബിൽ പാസാകുന്നതോടെ രാഷ്ട്രപതിയുടെ അനുമതിയോടെ നിയമമാകുകയും, ഭരണഘടനയുടെ ഒന്നാം ഷെഡ്യൂൾ ഭേദഗതി ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രക്രിയയിലൂടെയാണ് ‘കേരളം’ എന്ന പേര് ഇനി ഇന്ത്യൻ കേന്ദ്ര ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളുടെയും ഔദ്യോഗിക രേഖകളിൽ തിളങ്ങാൻ പോകുന്നത്.

ഈ പുതിയ ചരിത്ര നീക്കത്തെ സാംസ്കാരികമായി ഭൂരിഭാഗം പേരും സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ, വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ അഭിപ്രായങ്ങളും ഉയരുന്നുണ്ട്. ഭരണപക്ഷമായ എൽ.ഡി.എഫ് സർക്കാരും സംസ്ഥാന പ്രതിപക്ഷവും ഈ നീക്കത്തെ ഐകകണ്ഠ്യേന അനുകൂലിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, പ്രായോഗിക വശങ്ങളെച്ചൊല്ലി ചില രാഷ്ട്രീയ പ്രതികരണങ്ങളും ആശങ്കകളും നിലനിൽക്കുന്നു. പേരുമാറ്റം കേവലം ഒരു “ശൂന്യമായ പ്രതീകാത്മകത” മാത്രമായി മാറാതിരിക്കാൻ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കടബാധ്യതകൾ, സാമ്പത്തിക വെല്ലുവിളികൾ, അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്ന് ചില വിമർശകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇതിനുപുറമെ, പുതിയ പേരുമാറ്റം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ സർക്കാർ വെബ്‌സൈറ്റുകൾ, ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ, പാഠപുസ്തകങ്ങൾ, സൈൻബോർഡുകൾ എന്നിവ മാറ്റുന്നതിനായി വരുന്ന ഭീമമായ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും ശ്രദ്ധേയമാണ്. കൂടാതെ, ഇംഗ്ലീഷിൽ “Keraleeyar” പോലെയുള്ള വാക്ക് പ്രയോഗങ്ങൾ എങ്ങനെ പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെടും എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചർച്ചകൾ സജീവമാണ്.

ചില പ്രായോഗിക ആശങ്കകൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സ്വന്തം സ്വത്വവും സംസ്കാരവും ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതിൽ ഈ പേരുമാറ്റം വളരെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്. കൊളോണിയൽ ചിന്താഗതികളുടെ അവശേഷിപ്പുകളെ തുടച്ചുനീക്കാനും, ഭാരതീയ ഭാഷകളുടെയും തദ്ദേശീയ സംസ്‌കാരങ്ങളുടെയും വൈവിധ്യത്തെ ബഹുമാനിക്കാനും കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ ഒന്നിച്ച് മുന്നോട്ടുവരുന്നു എന്നത് സ്വാഗതാർഹമാണ്. ‘കേരളം’ എന്ന പേര് ഔദ്യോഗികമായി ലോകത്തിനു മുന്നിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, അത് ഓരോ മലയാളിയിലും സ്വന്തം ഭാഷയോടും സംസ്‌കാരത്തോടുമുള്ള അഭിമാനം ഇരട്ടിയാക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.