തെരുവുകളിൽ കത്തുന്നത് സ്വാഭാവികമായ ജനരോഷമാണോ, അതോ മറ്റെവിടെയോ തയ്യാറാക്കിയ അതിസൂക്ഷ്മമായ ഒരു അട്ടിമറി  തിരക്കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സോ? കണ്ണുതുറന്നു കാണേണ്ട ചില അസ്വസ്ഥജനകമായ സത്യങ്ങളുണ്ട്.

1970-ൽ സോവിയറ്റ് ചാരസംഘടനയായ കെ.ജി.ബിയിൽ (KGB) നിന്ന് കൂറുമാറിയ യൂറി ബെസ്മെനോവ് (Yuri Bezmenov) ലോകത്തോട് ഒരു രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഒരു വെടിയുണ്ട പോലും പാഴാക്കാതെ, മിസൈലുകൾ തൊടുക്കാതെ, ഒരു വൻശക്തിയെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് തിന്നുതീർക്കാനുള്ള നാല് ഘട്ടങ്ങളുള്ള 'സൈക്കോളജിക്കൽ വാർഫെയർ' ബ്ലൂപ്രിന്റ്.

ഇന്ന് നമ്മൾ ഇന്ത്യയിൽ കാണുന്ന അസ്വസ്ഥതകളിലേക്ക് ബെസ്മെനോവിന്റെ ആ സിദ്ധാന്തം വെച്ചുനോക്കിയാൽ, രോമം എഴുന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു കൃത്യത കാണാം.

ഒന്നാം ഘട്ടം: ഡിമോറലൈസേഷൻ (Demoralization)

ഇതിന് വേണ്ടത് 15 മുതൽ 20 വർഷങ്ങളാണ്; അതായത് ഒരു പുതിയ തലമുറ വളർന്നുവരുന്ന അത്രയും സമയം. ലക്ഷ്യം ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ സംസ്കാരവും വിദ്യാഭ്യാസവും മാധ്യമങ്ങളുമാണ്. സ്വന്തം ചരിത്രത്തെയും പാരമ്പര്യത്തെയും അപകർഷതാബോധത്തോടെ കാണാൻ ഒരു തലമുറയെ ബോധപൂർവ്വം പഠിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, സ്വന്തം രാജ്യത്തെ അനുകൂലിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് പോലും എന്തോ അപരാധമാണെന്ന് അവർ സ്വയം ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുന്നിടത്താണ് ഈ ഘട്ടം വിജയിക്കുന്നത്.

രണ്ടാം ഘട്ടം: ഡീസ്റ്റെബിലൈസേഷൻ (Destabilization)

ഇവിടെ ആക്രമണം സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്ക് മാറുന്നു. കോടതികൾ, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ, പോലീസ്, സാമ്പത്തിക രംഗം, വിദേശനയം... എല്ലാം നിരന്തരമായ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലാക്കപ്പെടുന്നു. ജാതിയും മതവും സ്ഥിരം യുദ്ധക്കളങ്ങളാകുന്നു. ഭരണസംവിധാനത്തിലെ എല്ലാ വിയോജിപ്പുകളെയും "ഈ സംവിധാനം തന്നെ അഴിമതി നിറഞ്ഞതാണ്, പരാജയമാണ്" എന്ന പ്രചാരണമാക്കി മാറ്റുന്നു.

മൂന്നാം ഘട്ടം: ക്രൈസിസ് (Crisis)

ഇതാണ് ഇപ്പോൾ നാം നമ്മുടെ കൺമുന്നിൽ കാണുന്നത്.തുടക്കം ഒരു പ്രത്യേക പരാതിയിലോ ഒരു വ്യക്തിയുടെ രാജി ആവശ്യത്തിലോ ആയിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ലക്ഷ്യം മാറിയത്. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ ഒന്നടങ്കം പക്ഷപാതപരമാണെന്ന വാദത്തിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങി.

തെരുവുകളിലെ യാഥാർത്ഥ്യം ഒന്നു നോക്കൂ: 23,000 പോലീസുകാർ, അടച്ചുപൂട്ടിയ 57 മെട്രോ സ്റ്റേഷനുകൾ, രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിൽ നിന്ന് സംഘടിപ്പിച്ചെത്തുന്ന പതിനായിരങ്ങൾ, നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാറ്റിൽപ്പറത്തി അരങ്ങേറുന്ന സംഘർഷങ്ങൾ.

ഇതൊരു കൃത്യമായ 'സൈക്കോളജിക്കൽ കെണിയാണ്' (Trap).ഭരണകൂടം ഒന്നും ചെയ്യാതെ നോക്കിനിന്നാൽ, ക്രമസമാധാനം തകരും; അരാജകത്വം പടരും.മറിച്ച്, അക്രമം തടയാൻ നിയമപരമായി ഇടപെട്ടാലോ? ആ നടപടിയെ ഉടൻ തന്നെ "ഫാസിസം", "അടിയന്തരാവസ്ഥ", "ജനാധിപത്യ ധ്വംസനം" എന്ന് മുദ്രകുത്തി ആഗോളതലത്തിൽ വൻ പ്രചാരണായുധമാക്കും. ഭരണകൂടത്തിന് ഏതു വഴിയെടുത്താലും പരിക്കേൽക്കുന്ന ചെക്ക്-മേറ്റ് തന്ത്രം.

നാലാം ഘട്ടം: നോർമലൈസേഷൻ (Normalization)

ബെസ്മെനോവിന്റെ തന്ത്രത്തിലെ അവസാനത്തെ ആണി. ജനങ്ങൾക്ക് ഭരണസംവിധാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസം പൂർണ്ണമായി തകർന്ന് രാജ്യം കടുത്ത അരാജകത്വത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ, അവിടേക്ക് പുതിയൊരു രാഷ്ട്രീയക്രമം അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ലക്ഷ്യം ഒരു നിയമമോ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനോ ആകില്ല; രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരവും നിലനിൽപ്പും തന്നെയാകും.

ഒന്ന് പുറകിലേക്ക് ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ.

ഒരു ചെറിയ പരാതിയിൽ തുടങ്ങി, ഒരു വ്യക്തിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ്, പിന്നീട് ഒരു ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനത്തെ ലക്ഷ്യമിട്ട്, ഒടുവിൽ രാജ്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭരണസംവിധാനത്തെയും അവിഹിതമെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ കൃത്യമായ വഴിത്താര... ഇത് യാദൃച്ഛികമാണോ?

ഇന്ത്യ ഇപ്പോൾ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഒന്നേയുള്ളൂ:

നമ്മുടെ തെരുവുകളിൽ ആളിപ്പടരുന്നത് സാധാരണ ജനാധിപത്യ പ്രതിഷേധങ്ങളാണോ, അതോ അതിർത്തികൾക്കപ്പുറത്ത് നിന്ന് ചരടുവലിക്കുന്ന ഏതോ വൻ അട്ടിമറി അജണ്ടയുടെ 'ക്രൈസിസ്' ഘട്ടമാണോ?.വരികൾക്കിടയിലൂടെ വായിക്കാൻ ഇനിയെങ്കിലും നമ്മൾ പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അടിത്തറയായിരിക്കും.

ഡോ.യുപി ആർ മേനോൻ